วันศุกร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2553

พุทธประวัติคำกลอน๓

 กว่าหกปีที่พระองค์ทรงบากบั่น

ทุกคืนวันไม่คะนึงถึงสุขสุนทร์


ทรมานร่างกายให้แรงรุน

หมายเป็นทุนให้พ้นทุกข์พบสุขใจ

แต่ยิ่งทำยิ่งตึงใหญ่ไม่เป็นผล

จึงได้ยลสายพิณพระอินทร์หมาย

ได้รู้เห็นเป็นจริงสิ่งเป็นไป

จึงพ้นได้ด้วยสายกลางทางนิพพาน

สิบห้าค่ำเดือนหกวันโลกสุข

องค์พ้นทุกข์ด้วยธรรมอันฉ่ำหวาน

องค์พุทโธบังเกิดแล้วแคล้วบ่างมาร

โลกสราญสว่างหล้าหาใดเกิน

แสงสว่างแห่งปัญญาเจิดจ้าแล้ว

ดั่งด้วงแก้วเลิศค่าสรรเสริญ

พุทธรัตน์จรัสส่องผ่องจำเริญ

สัตว์โลกเกินคณานับได้รับคุณฯ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น